leuke verhalen van taalcoaches

Ton Baakman is taalcoach bij Vluchtelingen Werk Nederland en begeleidt de Syrische Yasan 

Yasin hikt nog aan tegen het spreken en begrijpen van gesproken taal. Ik stimuleer hem zoveel mogelijk met andere Nederlanders te praten. Hij vindt dat lastig, want hij schaamt zich een beetje als hij een fout maakt. Toch bewonder ik zijn moed, want ondanks zijn huiver voor fouten zoekt hij het contact met Nederlanders wel op. 

Laatst kregen zijn buren een kind. Mooi nieuws en ik vroeg hem hoe je dat viert in Syrië. ‘Nou’, zei Yasin, ‘dan geef je een visje.’ Een visje? Als je in Syrië een kind krijgt komt iedereen langs met een meerval of een makreel? Ik hing aan zijn lippen, visioenen van huiskamers vol baby’s en bakken vol met kabeljauw in de keuken bouwden zich op. ‘Ja’, zei Yasin, ‘gewoon met veel mensen een visje met snoep.’ 

Wilt u nu het woord visje, en daarna het woord feestje eens hardop uitspreken? Hoort u de subtiele nuance in de klinkers in deze twee woorden? En de ‘t’ in feestje, waar is die gebleven als we het woord hardop zeggen? Spreek die twee woorden maar uit. Ik heb het gedaan, tientallen keren. En iedere keer nam mijn bewondering voor Yasin en alle vluchtelingen die het volhouden om onze taal te leren toe. 

Bij deze stel ik voor om elke vluchteling die het inburgeringsexamen met goed gevolg heeft afgelegd een mooie zalm cadeau te doen. Of zullen we ze een mooi vestje cadeau doen? Pffff. 

Dit is een fragment uit een column van taalcoach Ton Baakman. Lees zijn hele column op vluchtelingenwerk.nl/visje 

Hier een link naar tal van leuke verhalen van taalcoaches van vluchtelingenwerk.https://www.vluchtelingenwerk.nl/column/eind-goed-al-goed-column-taalcoach-irene-wing-easton

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.